İşte sizler için seçtiğimiz birbirinden şık takı tasarım örnekleri.
Devamı »
Bayburtta eski bir el sanatıdır tarakçılık. Eskiden bugünkü gibi çok çeşitli taraklar olmadığı için insanlar saçlarını taramak için kemikten yapılan tarakları kullanırlardı. Son yıllarda gelişen sanayi ile birlikte pek çok el sanatı gibi tarakçılık sanatımızda tarih olmaya yüz tutmuş durumda.
Devamı »
Günümüzde geleneksel giysilerin özgün biçimlerine ancak düğünlerde ve benzeri etkinliklerde rastlanır. 200 yıllık Amasra Mahalli kıyafetlerinin geleneksel özellikleri, erkek giyiminde ve takılarda nispeten yaşanır.
Erkek Giyiminde , bol ağlı pantolon, yelek, yakasız mintan ve kuşak vardır.
Genç Kızlarda ise , Uskufa veye Kutnu Yelek, İpek Goynek, Şalvar, Tonbalık Kemer ile Tel Kırma veya çatku Yazma ve üstüne değerli mücevherlerden oluşan Taçla karakterize edilir.
Kadınlarda ise Göynek, şalvar ve zaman zaman daha eski desenleri taşıyan yazmalar vardır.
Amasra Halkının yerli zevkinin yaratıcı gücünü, 17.yy ‘dan günümüze önemini oldukça yitirerek ulaşabilen el işlemelerinde bulmak mümkündür Eskiden yazma, yastık, çarşaf, bohça ve karyola eteği olarak işlenen el işlemeleri, desenlerine göre isimler alır, kenarları da Bartın işi kenarsuyu ile süslenirdi. Bugün de mihraplı, yıldız, bağ yaprağı, karanfil, lale, gül, kaymak tabağı, değirmen taşı, sarhoş sokağı, kilim ve halı deseni gibi karakteristik desenlerin Gergef adı verilen tezgahlarda veya kasnakta işlendiği yazma, şal, yatak ve sofra takımları, fantezi giyimler ve gece çantası işlemelerini görmek olası olur.
Keçe, koyun, tavşan, deve, lama gibi hayvanların yünleri ile tiftik keçisinin kıllarının su, sabun ve ısı yardımıyla oluşturulan alkali bir ortamda liflerinin birbiri arasına girmesi ile elde edilen atgısız-çözgüsüz sıkıştırılmış tekstil örneğidir.
Devamı »
Afşarların yüzyıllar boyu ürettikleri sanat eseri değerindeki dokuma kilimler.Yün ve kök boya ile ıstar denilen dokuma tezgahlarında dokunan kilimler günümüzde çok değerlidir. Zamanla tüm el sanatlarında olduğu gibi Avşar Kilimlerinin de üretimi azalmış olup, bazı Avşar oymak ve köylerinde halen dokunduğu söylenmektedir.
Devamı »
Geçmişte Gürün’de çok gelişmiş olan çorap örücülüğü günümüzde bitmeye yüz tutmuştur. Burada tiftikten ince görünümlü çorap örülürdü. Kullanılan sitilize bitki, hayvan ve insan motifleri dokuyanın iç dünyasını yansıtacak biçimde işlenirdi.
Eskilerin popüler el sanatlarında çorap örücülüğünde “Yandım alamadım, yarimi eller aldı. Kakül ergen bıyığı, eli mektuplu, elif-be, aşık kirpiği, gönül kilidi, katip çimciği ve civan kaşı” en yaygın motiflerdir.
Afyon’un kökü çok eskilere dayanan el sanatlarından biridir. Atların arabaya koşulması için gerekli olan amut, paldım, dizgin, şeker, ok kayışı, sırım gibi deri ürünlerinin yapımı ile uğraşan bir el sanatı dalıdır. Afyon’daki koşumcular, kasaplardan aldıkları manda (camız) derilerini şapladıktan sonra, kayış haline getirmekte ve daha sonra koşum eşyalarını yapmaktadırlar. Koşumların üzerine dökümden yapılmış saçak ve püsküller süs için konulmaktadır. Koşumculuğa olan ilgi bugün yok denecek kadar azdır.
Devamı »